Singleton – wzorzec Schrödingera

Na dwoje babka wróżyła

Czarna owca wśród wzorców projektowych – singleton. Często nazywany antywzorcem – źle. Trochę źle. Singleton w zależności od tego jak będzie używany będzie wykazywać cechy wzorca lub antywzorca.

Antywzorzec

Singleton jako zmienna globalnie dostępna, każdy może do niego sięgnąć i korzystać. Inny, bardziej obiektowy sposób na statyczne/globalne zmienne.

Wzorzec

Continue reading

Co załadowane nie jest nie pisze się w rejestr

Mówili mi ludzie, czemu sam rejestrujesz zależności w autofacu, skoro można skorzystać z konwencji, sam wszystko rozpozna, wykryje co masz załadowane do pamięci i z tego rozkmini. Jak się domyślacie wpis ten wziął się stąd, że nie zawsze tak się dzieje.

Otóż tak stworzona rejestracja czasem powoduje problemy:

Problemy wygladają tak:

None of the constructors found with ‚Autofac.Core.Activators.Reflection.DefaultConstructorFinder’ on type ‚IsThereAnyNews.Mvc.Controllers.HomeController’ can be invoked with the available services and parameters: Cannot resolve parameter ‚IsThereAnyNews.DataAccess.IRssChannelsRepository rssRepository’ of constructor ‚Void .ctor(IsThereAnyNews.Services.IUserAuthentication, IsThereAnyNews.Services.ILoginService, IsThereAnyNews.Services.ISessionProvider, IsThereAnyNews.DataAccess.IRssChannelsRepository)’.

Brak zarejestrowanej implementacji klasy, ale jak to nie ma skoro napisałem wcześniej żeby się automagicznie samo się. Na szczęście na stackoverflow są mądrzy ludzi i w dziesięć minut mi to wytłumaczyli.

AppDomain.CurrentDomain.GetAssemblies() call. According to MSDN the method:
Gets the assemblies that have been loaded into the execution context of this application domain.

Czyli co jakiś czas (najczęściej po restarcie IIS), projekt z MVC się ładuje, ale nie załadował wszystkich referencji jeszcze, więc nie podczas rejestracji autofaca ten wykrył interfejsów oraz implementacji, przez to nie zrobił pełnej rejestracji.
I uwaga, po mojemu to tak, że jeśli nie ma interfejsów, to nie trzeba szukać do nich implementacji, a skoro ich (tych interfejsów) nie ma to nie ma też błędów czy ostrzeżeń. I dalej autofac się robił i rejestrował, teraz gdy generowane było żądanie http do kontrolera, ten przychodził do autofaca a ten naburmuszony mówił: „jaka implementacja? jaki interfejs? gdzie mi tu z łapami! dawaj domyślny konstruktor! Jak to? Nie masz?! Gleba i EXCEPTION!” – resztę historii już znacie, żółty ekran na prodzie – fak je.

Ale żeby nie płakać, to rozwiązanie jest takie proste:

Tutaj należy zwrócić uwagę na linię (@5) gdzie ładowane są referencje. Taki sposób pobierać ma listę wszystkich referencji, najwyraźniej nawet tych jeszcze nie załadowanych. A zatem, nawet jeśli moje *services czy *repositories nie będą załadowane, to będą widnieć na liście referencji, a ta zostanie przekazana do autofaca do skanowania i na pewno zostanie wczytana, co wreszcie spowoduje że nie będzie miauczeć że nie zna typa czy jego implementacji. Oddech i dziękuje.

Otwarte karty

modyfikatory

Public, Protected, Private

Do czego służą modyfikatory dostępu? Do ograniczania dostępu do metod, pól i właściwości klas (C#). Ograniczenie to sprawdzane jest w trakcie kompilacji i gdy sięgasz za daleko taki komunikat pojawia się na ekranie:
Error    CS0122    ‚Test.fooPrivate()’ is inaccessible due to its protection level.
Ale wystarczy odrobina refleksji tu i tam i można spokojnie olać modyfikatory:

Continue reading

Ślub. Factory żeni się z IOC

Małżeństwo

Małżeństwo to nie taka prosta sprawa. Są różne i różnie się układają, różni ludzie się do tego mieszają czasem wychodzi to lepiej a czasem gorzej. Podobnie jest w programowaniu. Ostatnio musiałem ożenić IOC z Factory. Problem który się pojawił to tworzenie obiektu na podstawie jakiegoś tam parametru wejściowego, na początku miałem tylko jeden przypadek (np. RssChannel) i musiałem tylko ten przypadek obsługiwać, mogłem spokojnie wstrzyknąć handler i było cacy. Potem (w zasadzie teraz) mam drugi przypadek (Person) i na początku także wstrzykiwałem sobie handler dla tego przypadku. W ramach porządkowania robiłem małe poprawki w kodzie i nie mogłem przejść obok tego bez reakcji. Poza tym OCP patrzyło na mnie spode łba tak paskudnie. Continue reading

Piszę testy na 100%

testyBajki

Znowu wpis o mitach. Bo jak często widać, że w jakimś projekcie pokrycie testami wynosi 100%? Częściej się o tym mówi, niż widzi.

Menagiery i biznes się chyba pogodził z tym, że ciężko będzie to osiągnąć i miękną, mówią dobra to robimy 80% albo 60% jeśli projekt mało ważny, a metryki jakieś muszą mieć – a szkoda, bo to nie jest aż taka ciężka sprawa.

Dygresja

Teraz taka myśl przyszła mi do głowy, czy ktoś patrzy w ogóle na te procenty, które kryją kod? Bo jak się uprzeć, to wysoki poziom można zrobić, bez napisania sensownych testów. Np. przetestować wszystkie właściwości: zarówno get i set. I już kilka procent zaliczone.Ale nie o tym chciałem pisać.

Co zrobić, gdy za jakiś kawałek kodu ciężko się zabrać, albo jest tam coś systemowego? Ja wtedy zawsze wracam do mojej mantry, którą jest spychologia. Alternatywą jest microsoft fakes – ale to dużo roboty.

Treść właściwa wpisu nastąpi teraz

Continue reading