Code coverage bywa zdradliwy

Od kilku dni wdrażam w życie dopisanie testów do strony nad którą pracuje, bo lepiej późno niż wcale. W zabawie tej korzystam z dodatkowego narzędzia jakim jest ncrunch. Trochę więcej o nim na blogach Paweł i Arek Bardzo ciekawa sprawa, ale warto mieć dobry sprzęt, aby w pełni korzystać ze wszystkich funkcjonalności. Mi do gustu przypadła funkcjonalność mierzenia pokrycia kodu testami. Pomyślałem sobie – „spoko„, nie będę się musiał martwić, czy mam wszystko przetestowane – i właśnie o tej pułapce parę słów. Załóżmy taki kod, który będzie zmanipulowany na potrzeby przykładu:

public class UnderTest
    {
        private int someInternalVariable;
        public void Foo(int a)
        {
            if (a == 1 || a == 3)
            {
                this.someInternalVariable = a;
            }
        }
    }

A następnie taki test, który sprawdza czy zmienna została przypisana

[TestFixture]
    public class Test
    {
        [Test]
        public void T001()
        {
            var sut = new UnderTest();
            sut.Foo(5);
            Assert.AreEqual(0, sut.SomeVariable);
        }

        [Test]
        public void T001_With_Params()
        {
            var sut = new UnderTest();
            sut.Foo(1);
            Assert.AreEqual(1, sut.SomeVariable);
        }
    }

Patrząc teraz na metryki, wynik cieszy oko i aż prosi żeby pochwalić się światu, że testy mamy w jednym palcu, architektura u nas to kozak, bo właśnie wykręciliśmy 100% pokrycia kodu. Aaale potem kątem oka dostrzegamy pułapkę! O nie, a co z przypadkiem gdy a będzie 3, przecież nie mamy takiego testu – jak to możliwe, skoro cyferki mówią 100%, a serce mówi że brakuje. No tak dzieci, bo musicie pamiętać, że code coverage bywa zdradliwy i nigdy, przenigdy nie powinno się tylko na nim opierać wyników naszego testowania. . A to że kusi, to że menagierowie mówią i chcą żeby było przynajmniej 100/80/60/x procent to wiecie, oni są pragnienie, to my jesteśmy oranżada.

Dodaj komentarz